Ik had al een concert van hem beleefd, ja de concerten van Bruce Springsteen beleef je. Het is iets aparts er gaat zo ontzettend veel energie vanuit, het is lastig dit te omschrijven zelfs voor mij. En ja ik wilde dit nog wel een keer meemaken en delen met Linda. Linda kende wel zijn muziek, maar was nog nooit naar een concert van Bruce geweest.

Het leek er heel even op dat dit ook zo zou blijven, bij het bestellen van kaarten kreeg ik na een lange wachttijd te horen dat het concert uitverkocht was. Daar zat ik dan met mijn creditcard, te balen als een stekker. Ik had Linda al geappt dat we er naast zaten, en had ook mijn gerieven hier over op Facebook gespuid.

Tot ik even voor 12:00 een privé bericht kreeg van Hans van Os, er ‘stond alleen probeer het nu nog eens er zijn weer kaarten’ En ja hoor ik rolde er zo doorheen, de kaarten waren er. We gaan naar Bruce Springsteen op het Malieveld in Den Haag.

Ik was vergeten vrij te nemen op de dag van het concert, ik dacht met een uurtje eerder stoppen lukt het wel. Maar het verkeer richting Den Haag werd al snel druk. Linda waaschuwde mij daarvoor en dus toch maar een halve dag vrij genomen. Linda was iets eerder thuis en had eten gemaakt voor in onderweg in de auto.

Op naar Den Haag via een klant van ons had ik een keytag geleend en ik kon gratis en practisch naast het Malieveld parkeren, dat was even super aardig. We stonden al snel op het gestaag vollopende Malieveld, dit keer geen Passarmalam maar Bruce Springsteen!

Het voorprogramma met the Steriophonics was al heel aardig, maar precies optijd zoals je van Bruce mag verwachten begon het concert waar we met zo’n 65000 man voor waren gekomen. Het was genieten van begin tot het einde. Zonder pauze en op twee glaasjes water ging Bruce er ruim drie uur op door.

Ook liep hij regelmatig half tussen zijn publiek om briefjes met songteksten op te halen, die liet hij dan zien aan de E-streetband met andere worden, dit wordt hem! Geweldig was hij, een klein meisje mocht met hem zingen. Hij maakte er weer één groot feest van.

Een concert om nooit te vergeten, het verlaten van mijn handige parkeerplaatsje was iets lastiger. Maar we zijn thuis gekomen, ondanks de vervelende man in (hoe kan het ook anders) een BMW die vond dat de A4 echt van hem was..

Hans & Linda